26 Nisan 2020 Pazar

DOĞUM SANCISI

                               DOĞUM SANCISI

bazen geliyorlar;soldan,soldan,
son şiirimi yazayım istiyorum;
isyan çıkıyor aklımda,bilmem kaç senesinden kalma,
terzi tezgah altında doğuruyor aklımı.

Devlet dikiyor,ben söküyorum!
karşımda Horosan hükümdarı var sanki,
devrilesice cümleler sarf etmem ondan,
üstelik kemirgenler besledim ben;
bu  yüzden üniformaya üzülmem fazla,kumaşı kötü!

azla yetinen bir kalbim var,
ne güzel olurdu şimdi,uçurtmayı indirsem;
bir de sıcak simit sevmeyen,adam değildir herhalde!
sokakta neon ışıklı gölgeler beliriyor bazen;
istavroz çıkartıyorum belli olmasın diye aklımdakiler!

sakallarım saklıyor gülümseyişimi,
birde çok kırışık bi aşktan geçtim,evlenmiştir hasba belki de,
kim bilir?

unutmak ,devrim falan değil be usta;
inceden bi Nazımdır şiirde olsa olsa.
Güneşi de zaptedemedik bak,
hepsi,hepsi can sıkıntısı;
ama duyulsun diye ,damarlarımda ki debinin sesi,
kinayeli doğuyorum sabahlara!

OL ye-kün aldım,
kalbim,yükümden ağır,
sevgiden başka bi şeyi hamallık yapmadım,
belim ,yazmaktan bükük;
bir de Pranga izi var,atar damarımda,
çocuklarla kalsın istedim diye,
büyüklük.

vallahide inanmadım bak;
kelebek kovalamak daha caiz geldi,
vahi hep takılı kaldı postada;
Ali İmran getirse,
şarap sunardı,şu cühela imanım;
ama asildir ,şiirde şovalyem,
vals bile öğretir üstelik yazarken,
önlüğüme yaka yapayım istiyorum bu günü,
itiraf kokuyor her periden bahsedişim,

en ideolojik orospuyu dahi,
Aşık edercesine dönerken Alem.
karnına saplanan gazı açıp,intihar eden adamlar var;
ve bir de kimyası bozuk yapışkanlar,
en güzeli çay demlemek;
Galaksiden kaçmak gerek ,kurtulmak için yoksa!

hadi 'seviyorum' demiş farz say,külliyatımı,
ölmeden önceye saklayalım bunu,
Gyotin satan tüccarlar arayalım zamanda,
köprücük kemiğimden geçir günahlarını,
affeder bütün cinayetleri,dudaklarım.
ihanet edelim bütün geçmişe;
her şeye rağmen melek kalsın,
korsan yazılmış bi tarih,ömrünün ortasında saçı dökülmüş,
bi şair şimdi ruhum!

susuyorum,oraya bakmayın,siz
her ne varsa döküldüğüm,hepsi paspasın altında,
kapatıcam gelince,
çalma kapıyı,lazım! 
  

CADDE DUVARINA YAZILAN SATIRLAR(BAROK YAZILAR)


                   

                  KÜBİK  BERDÜŞ


..bir tane daha,bu son diyorsun,eve gider bi çorba yaparım.Oğuz Atay'dan  Albayım'ı  385.kez okurum.belki bu defa;anlaşılmayı beklemeden anlatır kurtulursun,bırak o düşünsün!
:bir tane daha?
-evet,lütfen..
John Mayer girer araya,'Aint No Sunshine',
-shut;
ve shit;ve Anglosakson kalan yanım,bu dava klozete poz veren
adamın hikayesiyle biter!
anlaşılan o ki, sol kolumu kaybettim,taksiye kafasız bindim,koltuğa ayaksız oturdum;
ve o bunu  gayet normal karşıladı.
sağ dizime,yan masada ki çirkin şişman;ve hiç ihtiyacı olmayacağını bildiği halde,yüzü dudaktan ibaret olan ;
ve çantasında ruj taşıyan o kızdan aldığım morla,taksiciyle
konuşmaya yarayacak bir ağız çizdim,
hiç inandırıcı değil ,oysa!
yanımızdan koşarak geçen,sardalyanın yüzü tanıdık geldi.
ütünün fişini yanıma almış olmam hakikaten çok garip;
ve çay kaşığıyla köpüren kelimeler ayıkladığımı var sayarsak,
çorbanın tuzsuz olacağı kesin!
kalemtraş ile sivrilttiğim  sol işaret parmağım.
sol la sol; ve sen!
yazmaya çabaladığım bir  eskizdi,gitar telinde bulunmamış sesler.
rüzgar saçında belirdiği vakit anlatılmamış itiraf gibi,
hiç anlaşılmamış,
ben geldim!
benimle konuşmayan fotoğraflar edindim,borcunu ödemeyen arkadaşlarla devrime yeltendim,hala atletsiz giyiyorum gömleği;ama ütülü,fişte unutmayayım diye yanıma almışım geçenlerde!
tozlu kitaplarım var artık,'yaşlanıyoruz ondandır' dedi ,biri;
nasıl bi beyin ittiyse beni yağmurda yürümeye eve, boyu alana kadar sürdü,mor takıntısı başladı şu aralar;bi de;kitaplara yakışır diye ağaç yeşili,cadı girmesin diye pencereden çiçek te ektim.
hiç gerçekçi olmasa da,
 böyle!.   

11 Nisan 2020 Cumartesi

Gizlenmemiş Şeyler

Her satırın sonunu;

Sana bağlamaya çalışan

Saydam bir yalnızlık verdi avuçlarıma 

Zaman!

Gitmek istedim ben böyle durumlarda

 Adı konulmamış bir roman gibiydi

 Katlettiğim cümleler;

Saçmalanmış, saçma sapan!

Sevmek istiyordum oysa;

Ve buna bir türlü izin vermiyordum! 

Korunaklı bir köşe buldum kendime;

Ve üşüdüm İçimdeki kelimeleri, 

yazdım sonra belki geçer diye,

 duyuyormusun? 


Pasaport numaramı ezberledim,

Kediyle helalleştim;

Ve Rasim Amca’ya mektup bırakıp,

Uyudum!

Sabahattin Ali’nin yattığı koğuş

Geldi sonra aklıma,

Rakı mevsiminde 

Yalnızlık ellerimde kalan!

Oturup halime Şükr ettim sonra!

Hiç bi sebeb yokken Sevdim seni,

Hiç bi sebeb yokken, teslim oldum.

Her git deyişinde, gelmek istedim.

Her susuşunda, kaçmak.

Aklımda;yılların derin uğultusu;

Ve kırık dökük fotoğraflarla 

Geçiştirdim Adını geçmişimden.

Yağmur, yağar zannettim;

Güneş doğdu yüzüme!

                             Galiba yine çok içtim…

Şarkı söyledim.


Deniz üzerine, dönüş yoluyum,

Bildiğim her şeye seninle dokundum

Kendimce haklıyım, birlikte doğruyum.

Yaşamın, sigarayla yorgan altında 

kocamış sakalımın

Çocuk kokusunda..

Mutluluğa hep ye- kün,

Ya mutsuzlukta;

Ben sen de var mıyım?

Ben sen de yok  muyum? 

her kitap biraz daha 

hayallerle süslenmiş sayfalardan 

aktı yüzüme, okudum

anlamsız sandığın her şeyin ,

bir resmi var ellerimde yüzümü gizleyen.

    Kimse bilmeyecek kim olduğumu 

herkes aklıma kızgınmış,

bir buğday tarlasında 

rüzgarda sallanan, bir gölge sanacak suretimi;

ve ellerimle yazıp, ruhumla yaşadığım 

her satır, bir yerde karşına çıkacak. 

                          bir değirmen var rüyalarımda,

 sonra yoldayım,

pirinç tarlaları,

  dipsiz bi vadi,

Vadinin kenarında oturmuş;

Ay kedileri, koyuyorum nehrin kenarına!

Hayal gücüm tüm bunları çizebilirken

Aşkın, yazılamayacağını öğrenmem zaman aldı.

   

Yaşadıklarım bu! deyip  geçemesem de,

Tek bir kelime dahi edemem   

Bütün bu olanlar hakkında

Kalbim; “sakın bırakma!'diyor yazmayı,

Aklım; çok boktan 

Ellerim; allak bullak 

Üçüncü dünya savaşı bu içimdeki boşluk!                                                                                                                        

Esmer bi kız çocuğu 

sadece elinden tuttuğum!

Gerisi  Hikaye! 

      M. G. Anday.. 



6 Nisan 2020 Pazartesi

VARSAYIN YOKMUŞUM GİBİ


VAR & SAYIM

 

Vardır bir yolu yordamı diyorum

Yol,saklanıyor Şiirde!

Gün batıyor,

Bir yarım hanede!

Bahçede o çocuk sesi;

Ve; uyku vakti diyor birden televizyonlar,

Gökyüzünü örtüyorum üstüne!

Kutup yıldızlı bir Gerilla üstelik;

Yaş alıyor, her uyandığımda,

Çakı verin, sakallarım uzadı!

İnşaatı bitmemiş bi hastane odasında,

Yüksek sesle deklare etmem bekleniyor.

Manyak bi Lugat-ı amade

anlamsız sözcüklerin!

Şiire bir alın yazısından

damladı aklım,

Kötürümdüm, bir doğum gününde ölmeyi!

Saman sapıyla çizdi yolumu,

Edatsız bir EL;

“ BENİ YIKA”

yazdım diye şaire!

Pul yapıştır yarama ,gönder,
Postacı şiirden daha iyi anlar,
Çalınacak sayısız kapının eşiğinde;
<< i – stop . >>
gülümsenecek, tek detay !.
Üstelik faturalar var ellerinden
Bazen intihar eden adamlar,
aralık kalmış kapı eşiklerinde,
Dar zamanlar işte,
Eskiden pek bi farkı yok!
Kalbime kanaviçe işlenmiş önden,
Çözülmüyor hiçbir DİL’de
<< Şiir Şehre İndi >>
Toprak reformu bahtiyar!
Tiksindim gördüğümü anlatamamaktan
anlamadıklarımı bakkalın çırağına sordum;
<< DİYALEKTİK >>…
 dedi.
yürüdü bir halk üzerimden,
Sonra tank paletleri,
kırıldım, mayın battı;
yaralı bir yolmuşum gibi
Var sayın , yokmuşum gibi!
M. G.ANDAY.