Her satırın sonunu;
Sana bağlamaya çalışan
Saydam bir yalnızlık verdi avuçlarıma
Zaman!
Gitmek istedim ben böyle durumlarda
Adı konulmamış bir roman gibiydi
Katlettiğim cümleler;
Saçmalanmış, saçma sapan!
Sevmek istiyordum oysa;
Ve buna bir türlü izin vermiyordum!
Korunaklı bir köşe buldum kendime;
Ve üşüdüm İçimdeki kelimeleri,
yazdım sonra belki geçer diye,
duyuyormusun?
Pasaport numaramı ezberledim,
Kediyle helalleştim;
Ve Rasim Amca’ya mektup bırakıp,
Uyudum!
Sabahattin Ali’nin yattığı koğuş
Geldi sonra aklıma,
Rakı mevsiminde
Yalnızlık ellerimde kalan!
Oturup halime Şükr ettim sonra!
Hiç bi sebeb yokken Sevdim seni,
Hiç bi sebeb yokken, teslim oldum.
Her git deyişinde, gelmek istedim.
Her susuşunda, kaçmak.
Aklımda;yılların derin uğultusu;
Ve kırık dökük fotoğraflarla
Geçiştirdim Adını geçmişimden.
Yağmur, yağar zannettim;
Güneş doğdu yüzüme!
Galiba yine çok içtim…
Şarkı söyledim.
Deniz üzerine, dönüş yoluyum,
Bildiğim her şeye seninle dokundum
Kendimce haklıyım, birlikte doğruyum.
Yaşamın, sigarayla yorgan altında
kocamış sakalımın
Çocuk kokusunda..
Mutluluğa hep ye- kün,
Ya mutsuzlukta;
Ben sen de var mıyım?
Ben sen de yok muyum?
her kitap biraz daha
hayallerle süslenmiş sayfalardan
aktı yüzüme, okudum
anlamsız sandığın her şeyin ,
bir resmi var ellerimde yüzümü gizleyen.
Kimse bilmeyecek kim olduğumu
herkes aklıma kızgınmış,
bir buğday tarlasında
rüzgarda sallanan, bir gölge sanacak suretimi;
ve ellerimle yazıp, ruhumla yaşadığım
her satır, bir yerde karşına çıkacak.
bir değirmen var rüyalarımda,
sonra yoldayım,
pirinç tarlaları,
dipsiz bi vadi,
Vadinin kenarında oturmuş;
Ay kedileri, koyuyorum nehrin kenarına!
Hayal gücüm tüm bunları çizebilirken
Aşkın, yazılamayacağını öğrenmem zaman aldı.
Yaşadıklarım bu! deyip geçemesem de,
Tek bir kelime dahi edemem
Bütün bu olanlar hakkında
Kalbim; “sakın bırakma!'diyor yazmayı,
Aklım; çok boktan
Ellerim; allak bullak
Üçüncü dünya savaşı bu içimdeki boşluk!
Esmer bi kız çocuğu
sadece elinden tuttuğum!
Gerisi Hikaye!
M. G. Anday..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder