11 Nisan 2020 Cumartesi

Gizlenmemiş Şeyler

Her satırın sonunu;

Sana bağlamaya çalışan

Saydam bir yalnızlık verdi avuçlarıma 

Zaman!

Gitmek istedim ben böyle durumlarda

 Adı konulmamış bir roman gibiydi

 Katlettiğim cümleler;

Saçmalanmış, saçma sapan!

Sevmek istiyordum oysa;

Ve buna bir türlü izin vermiyordum! 

Korunaklı bir köşe buldum kendime;

Ve üşüdüm İçimdeki kelimeleri, 

yazdım sonra belki geçer diye,

 duyuyormusun? 


Pasaport numaramı ezberledim,

Kediyle helalleştim;

Ve Rasim Amca’ya mektup bırakıp,

Uyudum!

Sabahattin Ali’nin yattığı koğuş

Geldi sonra aklıma,

Rakı mevsiminde 

Yalnızlık ellerimde kalan!

Oturup halime Şükr ettim sonra!

Hiç bi sebeb yokken Sevdim seni,

Hiç bi sebeb yokken, teslim oldum.

Her git deyişinde, gelmek istedim.

Her susuşunda, kaçmak.

Aklımda;yılların derin uğultusu;

Ve kırık dökük fotoğraflarla 

Geçiştirdim Adını geçmişimden.

Yağmur, yağar zannettim;

Güneş doğdu yüzüme!

                             Galiba yine çok içtim…

Şarkı söyledim.


Deniz üzerine, dönüş yoluyum,

Bildiğim her şeye seninle dokundum

Kendimce haklıyım, birlikte doğruyum.

Yaşamın, sigarayla yorgan altında 

kocamış sakalımın

Çocuk kokusunda..

Mutluluğa hep ye- kün,

Ya mutsuzlukta;

Ben sen de var mıyım?

Ben sen de yok  muyum? 

her kitap biraz daha 

hayallerle süslenmiş sayfalardan 

aktı yüzüme, okudum

anlamsız sandığın her şeyin ,

bir resmi var ellerimde yüzümü gizleyen.

    Kimse bilmeyecek kim olduğumu 

herkes aklıma kızgınmış,

bir buğday tarlasında 

rüzgarda sallanan, bir gölge sanacak suretimi;

ve ellerimle yazıp, ruhumla yaşadığım 

her satır, bir yerde karşına çıkacak. 

                          bir değirmen var rüyalarımda,

 sonra yoldayım,

pirinç tarlaları,

  dipsiz bi vadi,

Vadinin kenarında oturmuş;

Ay kedileri, koyuyorum nehrin kenarına!

Hayal gücüm tüm bunları çizebilirken

Aşkın, yazılamayacağını öğrenmem zaman aldı.

   

Yaşadıklarım bu! deyip  geçemesem de,

Tek bir kelime dahi edemem   

Bütün bu olanlar hakkında

Kalbim; “sakın bırakma!'diyor yazmayı,

Aklım; çok boktan 

Ellerim; allak bullak 

Üçüncü dünya savaşı bu içimdeki boşluk!                                                                                                                        

Esmer bi kız çocuğu 

sadece elinden tuttuğum!

Gerisi  Hikaye! 

      M. G. Anday.. 



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder